De Spookkoffer is degene die we altijd en overal dragen, degene die onze geheimen, onze dode of nog amper ademhalende illusies en herinneringen van gefantaseerde levens bevat.

The Imaginary Suitcase is ook het solo avatar van Belg Laurent Leemans, zanger en gitaarspeler van het folk-rock combo Ceilí Moss van 1996 tot 2015 en nog vroeger van arty-post-punk groep La Vierge du Chancelier Rolin in de jaren 90.

Cracker zong "what the world needs now is another folksinger like I need a hole in my head" en ze waren niet helemaal verkeerd, maar in 2012, na 14 jaren met 5 tot 8 muzikanten volle gas Poguesachtige folk-rock te spelen, was de drang om een paar nummers voort te brengen die niet aan de Ceilí Moss-klank gepast waren toch sterker dan de angst om het 1001ste wenende ezel te zijn die anderhalf akkoord tokkelt en zijn stukske existentialisme zeurt, zodat men begrijpt wat Schopenhauer bedoelde over verveling als metaphysische ervaring...

Terwijl het in het begin meer een recreatie was, en Laurent verwachte er weinig meer van dan de zelfzuchtige plezier om enkele persoonlijke nummers de licht van de dag te laten zien, The Imaginary Suitcase is al verder dan zijn stichters gekste verwachtingen gegroeid dankzij concerten (eerst ietwat ongemakkelijk om solo te staan als je voor jaren op een halve dozijn excellente muzikanten kon leunen), lof en enthousiaste commentaren van de blogosfeer en toevallige samenwerkingen met o.a. Marc Gunn (van de Brodbingnagian Bards), Jessica Kilroy, Seesayle, Formiga & Cigale, Tiny ( van Doosra) of Marieke Lightband.

Intense en ultra melodieuse nummers gebouwd rond een diepe, sterke stem (denk aan de zoon Suzanne Vega en Nick Cave zouden kunnen hebben) die even goed streelt, kietelt of krast, bedriegelijk eenvoudige gitaarakkoorden en vaak sarkastische teksten over het leven, de dood, en de verbijsterende stukjes tussen beide. Mag men The Imaginary Suitcase als een Waalse spiegelschrift van Silver Junkie of als de boosaardige tweeling van Joseph Arthur zien? Waarom niet, en men zal ook makkelijk de invloed van The Jesus & Mary Chain, The Smiths, Nick Cave, Rowland S. Howard, 16 Horsepower/Wovenhand, Paul Roland, Brendan Perry, Death In June, Hugo Race, The The, Lloyd Cole of Leonard Cohen herkennen.

In amper vijf jaren heeft The Imaginary Suitcase al zeven in eigen beheer opnames afgeleverd: Here’s to those we could not save (jan.2012), Putting things on top of other things (feb.2013), Full Moon Fever (sep.2013), Driftwood (maart 2014) en Fake Blood From Real Wounds" (okt.2015), plus de postscriptums Live in the Ardent City (mei 2014) en The shape of things forsaken (nov. 2014). Live, Laurent gebruikt verschillende akoestische gitaren, autoharp en wat slagwerk om een verbazend gevarieerd, dicht en genereuze show voor een kerel op z’n eentje te bieden.

Na deze verwoed productieve tijdperk is The Imaginary Suitcase in een beetje van een winterslaap phase geweest, om te veel verschillende redenen om hier op te sommen. Nu werken Laurent en wat gasten aan een 15-tal nieuwe nummers, met als logisch gevolg het album Thy Grace & Wisdom, die in oktober 2017 zal verschijnen. Wordt vervolgd ...