De Spookkoffer is degene die we altijd en overal dragen, degene die onze geheimen, onze dode of nog amper ademhalende illusies en herinneringen van gefantaseerde levens bevat.

The Imaginary Suitcase is ook het solo avatar van Belg Laurent Leemans, zanger en gitaarspeler van het folk-rock combo Ceilí Moss van 1996 tot 2015 en nog vroeger van arty-post-punk groep La Vierge du Chancelier Rolin in de jaren 90.

Intense en ultra melodieuse nummers gebouwd rond een diepe, sterke stem (denk aan de zoon Suzanne Vega en Nick Cave zouden kunnen hebben) die even goed streelt, kietelt of krast, bedriegelijk eenvoudige gitaarakkoorden en vaak sarkastische teksten over het leven, de dood, en de verbijsterende stukjes tussen beide. Live, Laurent gebruikt verschillende akoestische gitaren, autoharp en wat slagwerk om een verbazend gevarieerd, dicht en genereuze show voor een kerel op z’n eentje te bieden.

Cracker zong "what the world needs now is another folksinger like I need a hole in my head" en ze waren niet verkeerd, maar in 2012, na 14 jaren met 5 tot 8 muzikanten volle gas Poguesachtige folk-rock te spelen, was de drang om een paar nummers voort te brengen die niet aan de Ceilí Moss-klank gepast waren toch sterker dan de angst om het 1001ste wenende ezel te zijn die anderhalf akkoord tokkelt en zijn stukske existentialisme zeurt, zodat men begrijpt wat Schopenhauer bedoelde over verveling als metaphysische ervaring...

Terwijl het in het begin meer een recreatie was, en Laurent verwachte er weinig meer van dan de zelfzuchtige plezier om enkele persoonlijke nummers de licht van de dag te laten zien, The Imaginary Suitcase is al verder dan zijn stichters gekste verwachtingen gegroeid dankzij concerten (eerst ietwat ongemakkelijk om solo te staan als je voor jaren op een halve dozijn excellente muzikanten kon leunen), lof en enthousiaste commentaren van de blogosfeer en toevallige samenwerkingen met Jean-François Durdu (van Ceilí Moss, Camping Sauvach en Bow), Marc Gunn (van de Brodbingnagian Bards), Jessica Kilroy, Seesayle, Formiga & Cigale, Tiny ( van Doosra), Marieke Lightband of Florence Estragues.

Mag men The Imaginary Suitcase als een Waalse spiegelschrift van Silver Junkie of als de boosaardige tweeling van Joseph Arthur zien? Waarom niet, en men zal ook makkelijk de invloed van The Jesus & Mary Chain, The Smiths, Nick Cave, Rowland S. Howard, 16 Horsepower/Wovenhand, Paul Roland, Brendan Perry, Death In June, Hugo Race, The The, Lloyd Cole of Leonard Cohen herkennen.

En zo, sinds 2012 heeft The Imaginary Suitcase negen in eigen beheer opnames afgeleverd en ruim 150 concerten gespeeld overal in België en af en toe (voorlopig, hehe...) in Nederland en Noord-Frankrijk.

Een nieuw album zou in het najaar van 2020 moeten verschijnen. Verwacht een paar verrassingen vergeleken met wat The Imaginary Suitcase je gewend was op de laatste 3 of 4 albums. Niet aandringen, ik zal niks meer zeggen...

Wordt vervolgd ...